|
Een verhaal vertelt over twee vrienden die door de woestijn liepen. Op een
moment tijdens de reis kregen ze ruzie en de ene vriend sloeg de ander in het
gezicht. Degene die geslagen werd was gekwetst, maar zonder iets te zeggen
schreef hij in het zand:
VANDAAG SLOEG MIJN BESTE VRIEND MIJ IN HET GEZICHT.!
Ze liepen verder totdat zij een oase vonden,waar zij besloten een bad te
nemen.Degene die was geslagen, raakte vast in de modder en dreigde te
verdrinken, maar de vriend redde hem.Nadat hij was bijgekomen,schreef hij op een
steen:
VANDAAG REDDE MIJN BESTE VRIEND MIJN LEVEN.
de vriend die had geslagen en zijn beste vriend had gered vroeg hem: "Nadat ik
je had geslagen,schreef je in het zand en nu schrijf je op een steen,waarom?"
De andere vriend antwoordde:"Als iemand ons pijn doet moeten we in het zand
opschrijven,waar de wind van vergeving het kan uitwissen.
Maar als iemand iets goeds doet voor ons,moeten we het in steen graveren,waar
geen wind het ooit kan uitwissen.
LEER OM JE PIJN IN HET ZAND TE SCHRIJVEN EN OM JE GOEDE ERVARINGEN STEEN TE
GRAVEREN.
Men zegt dat er een minuut nodig is om bijzondere mensen te vinden,een uur om
hen te waarderen,een dag om van hen te houden,maar daarna een heel leven om hen
te vergeten. Stuur dit naar de mensen die je nooit zult vergeten en stuur het
ook naar degene die het aan jou verzond. Het is een kort bericht om hen te laten
weten dat je hen nooit zult vergeten.
| |
|